Zit ik rustig op m'n kamer te chillen, gaat de bel. Na luttele seconden wachten of een van m'n huisgenootjes van plan is open te doen, gaat de bel alweer, maar dan constant. Agente voor de deur, dat ik het huis uitmoet ivm melding van een gaslek bij de buren en ze vraagt of er nog meer mensen in huis zijn....
Goed ik dus terug de trap op kijken of m'n huisgenoten er zijn (nee dus) en snel ff schoenen en jas regelen. Nog geen halve minuut ben ik dat dus aan het organiseren gaat ze al
weer belletje lellen!!!
Erg irritant, ik in de haast om naar die belletjelellende muts te gaan niet gecheckt of ik m'n sleutels (en portemonaie) op zak had en ja hoor.... buitengesloten.
Eerste twintig minuten toch niets te doen aangezien ik de straat niet meer in mocht, maar ja naderhand wilde ik toch wel weer naar binnen. En natuurlijk zijn net op dat moment mijn huisgenoten uuuuuuureeenlang afwezig en is er niemand in de buurt
Mag de politie kennelijk (bureaucratie) niet meer helpen om je deur open te maken, ook niet als zij de reden zijn DAT je met veel haast de deur uitgaat. Sturen ze me naar de brandweerlui toe, die het ook niet mogen/kunnen: "mogen wij niet doen, moet je bij de politie zijn"!
Of ik niet zelf een "oude kleerhanger of badmintonracket" op zak heb om te gaan vissen naar de vergrendeling! Uhm... ja die neem ik altijd mee als ik geëvacueerd word! Das toch een stuk makkelijker dan sleutels!
Om de post niet veel langer te maken; Een agent heeft me nog geprobeerd te helpen met een soort creditcard, maar dat werkte niet en ik heb een tijdje over straat lopen slenteren op zoek naar een stuk draadstaal (en gevonden). En een heeeele flinke tijd staan vissen om onze speciaal hiertegen beveiligde slot te ontgrendelen, maar het lukte uiteindelijk wel!!
Moraal van dit verhaal, haast je nooit voor de politie (of vergeet gewoon nooit je sleutels als je de deur uitgaat.
